Khmer novels

កំពូល​ស្នេហា (ត​មក)

វគ្គ​ទី ៧
អនិច្ចាយាយី

ចុះ​អ័ព្វ​មិន​ទាន់​ស្វាង​រសាយ​នៅ​ឡើយ​នៅ​មើល​ឃើញ​ព្រិលៗ មិន​សូវ​ច្បាស់ តែ​គេ​ឮ​សូរ​សន្ធឹក​មាត់​រអ៊ូ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​ឈើ​មួយ នៅ​ជើង​ក្រាន​ភ្លើង​ឆេះ​សន្ធោ​សន្ធៅ ចាន​ទង្គិច

រឿង កុលាប​ប៉ៃលិន (ភាគ​ទី ៤)

វគ្គ​ទី​៤
ចោរកម្ម​កើត​ឡើង​នា​កណ្ដាល​ព្រៃ​ស្ងាត់

លុះ​ព្រះ​អាទិត្យ​ជិត​អស្ដង្គត​ទៅ នៅ​តែ​មាន​រស្មី​ព្រឿង​ៗ​ឆ្លុះ​នៅ​ចុង​ព្រឹក្សា បន្តិច​ក៏​ដល់​ពេល​ព្រលប់​យប់​ងងឹត ចៅ​ចិត្រ​ក៏​បង្កាត់​ភ្លើង​ឲ្យ​ឆេះ​ដង្គោល មាន​ពន្លឺ​ភ្លឺ​ច្រាល​រន្ទាល,

កំពូល​ស្នេហា (ត​មក)

វគ្គ​ទី ៦
កម្លាំង​តណ្ហា

ព្រះ​អាទិត្យ​អស្ដង្គត​ទៅ​ហើយ នៅ​សល់​តែ​ពន្លឺ​ស៊ី​ជម្ពូដាល​ច្រវាត់​ឯ​បច្ចិម​ទិស ហ្វូង​ក្អែក​ហើយ​កាត់​ទ្រនំ​ស្រេក​ខ្វក​ៗ​យ៉ាង​ទ្រាន់ សូរ​ជួង​វត្ត​រាន់​រន្ថាន់​ខ្លាំង​ឡើង​ៗ ​ធ្វើ​ឲ្យ​អាកាស

កំពូល​ស្នេហា (ត​មក)

វគ្គ​ទី ៥
សេចក្ដី​ស្នេហា​មាន​កម្លាំង​រឹត​តែ​ខ្លាំង​ឡើង

" ថ្ងៃ​នេះ សោភ័ក្ត្រ​ក៏​បាត់​មុខ​ក្រ​មក​អញវី​ម៉្លេះ​អេះ ? អាចារ្យ​ថា​ឡើង​ណុជនេត្រ​ទ្រង់​ស្រពោន​មុខ​បន្តិច​​គេច​មើល​ទៅ​ក្រៅ ចំណែក​ប្អូន​ប្រុស​របស់​នាង​ញាក់​ស្មា​ម្ខាង

រឿង​កុលាប​ប៉ៃលិន

រឿង​កុលាប​ប៉ៃលិន

 ឃុន​និពន្ធ​មន្រ្តី ញ៉ុក – ថែម រៀប​រៀង

វគ្គ ទី ១

គ្រា​កាល​ព្រះ​សុរិយ​ទេវបុត្រ ទ្រង់​គង់​លើ​វិមាន​កែវ​ផលិត ដែល​ជា​រថ​ព្រះ​ទីនាំង​ទឹម​ដោយ​សេះ​អាជានេយ្យ​១​ពាន់, ទ្រង់​បរ​ប្រទក្សិណ​ភ្នំ​ព្រះ​សិនេរុរាជ តាំង​អំពី​ទិស​បូព៌ា​

រឿងកុលាប​ប៉ៃលិន (ភាគ​ទី ២-៣)

វគ្គ​ទី​២
ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​បប៉ៃលិន

ក៏​ស្លៀក​ពាក់​សំលៀក​បំពាក់ យួរ​វ៉ាលីស​ចុះ​ពី​ផ្ទះ​ដើរ​សំដៅ​ទៅ​ផ្សារ​វិល បំរុង​នឹង​ទៅ​ឡើង​រថយន្ត​ដែល​ដើរ​ផ្លូវ​បាត់ដំបង - បប៉ៃលិន ។ ចៅ​ចិត្រ​ទិញ​សំបុត្រ​ថ្លៃ​កន្លែង​រួច

កំពូល​ស្នេហា (តមក)

វគ្គ​ទី ៤
ហៅ​សែន​រំខាន

ព្រះ​ចន្ទ្រ​ពេញ​បូណ៌មី បញ្ចេញ​រស្មី​ព្រោង​ព្រាត​លើ​ធម្មជាតិ​ស្រស់​បំព្រង ពពក​ស​ក្បុស​ថ្លា​ស្អាត​វិស័យ​ដូច​ស្បែក លាលាត​ដោយ​អន្លើ​ៗ ឯ​អាកាស​វេហាស៍​ជួន​ផ្ដុំ​ជា​ដុំ​ធំ​ៗ

រឿង​កំពូល​កំសត់ (ត​មក)

កាល​បើ​នឹង​បែក​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​អំពី​នាង​សាលី​ហើយ យើង​គិត​មើល​ចុះ តើ​សុភិន្ទ្រ​នឹង​គិត​យ៉ាង​ណា ហើយ​យើង​ក៏​មិន​ចង់​ឲ្យ​សុភិន្ទ្រ​និរាស​ចាក​គ្នា​ដែរ តែ​ថា​កម្ម​នេះ​មាន​មក​ដល់​

រឿង​កំពូល​ស្នេហា (តមក)

វគ្គ​ទី៣
ស្ថាន​មនោរម្យ

ថ្ងៃ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​វេលា​ម៉ោង ៣ រសៀល សោភ័ក្ត្រ​ស្លៀក​ពាក់​ជា​បរិមណ្ឌល​បែប​ជា​អ្នក​ស្រុក​បច្ចិមទិស ដើរ​មួយ​ៗ លើ​ចិញ្ចើម​ថ្នល់ " ដី​ឡាពក " កែង​ស្បែក​ជើង​នោះ​

រឿង​កំពូល​កំសត់ (តមក)

(ត​មក)

សុភិន្ទ្រ​ស្លៀក​ពាក់​ខោ​អាវ​មិន​ទាន់ ក៏​ដើរ​ទាំង​ក្រមា​កណ្ដាច​កាត់​សេចក្ដី​ងងឹត​ទៅ ឮ​សូរ​រត្តិចរ​ចោល​សំឡេង​ស្អា ៗ មក​ក៏​ព្រួច​ព្រឺ​តួ​សព៌ាង្គ​កាយ​ញ័រ​ចំប្រប់​ទៅ​ដោយ​សេចក្ដី​