រឿងព្រេងប្រទេស ហ្ស៊ីវចែងអំពី ចោរឆ្លាតហួស

  • Print

មានពាណិជម្នាក់ បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីមួយឆ្ងាយ ដើម្បីរកទិញទំនិញផ្សេងៗ ។ គាត់បានយកជាប់ទៅជាមួយខ្លួនផង នូវដុំមាស ចំនួន ៥០០ ដែលដាក់ក្នុងថង់របស់ខ្លួន ។ កាលបានទៅដល់ទីដៅ គាត់ក៏ចាប់ផ្ដើមខ្វល់ចិត្ត ។ គាត់និយាយតែម្នាក់ឯងថា "អញជាជនបរទេសម្នាក់ក្នុងទីនេះថែមទាំងគ្មានស្គាល់អ្នកណាមួយសោះ បើប្រសិនណាជាចេះតែយកជាប់ទៅជាមួយខ្លួននូវដុំមាសទាំងនេះជានិច្ចទៅនោះអញប្រហែលជានឹងត្រូវគេលួចយកអស់មិនខាន ដូច្នេះ ជាការល្អ គឺអញត្រូវកប់វាដរាបដល់ពេលអញត្រូវការប្រើប្រាស់" ។ ដោយគំនិតនេះ ពាណិជបានទៅកាន់កន្លែងស្ងាត់កំបាំងមួយ ហើយងាកមើលជុំវិញខ្លួនគាត់យ៉ាងប្រយ័ត្នប្រយែង លុះបានដឹងថា គ្មានអ្នកណាមួយមើលគាត់ឃើញ គាត់ក៏ជីករណ្ដៅមួយ រួចដាក់មាសកប់លាក់ទៅក្នុងរណ្ដៅនោះ ។ គាត់ឥតបានដឹងជាមុនថា នៅក្បែរទីនោះ មានគេលបមើលតាមប្រហោងជញ្ជាំងផ្ទះរបស់គេ ឃើញគាត់លាក់មាសនោះឡើយ។ មិនយូរប៉ុន្មានពីពេលដែលពាណិជចេញពីរណ្ដៅមាស បុរសដែលលបមើល តាមប្រហោងជញ្ជាំងផ្ទះ    បានចេញពីផ្ទះមកជីកយកមាសនោះអស់ ។ ជាច្រើនថ្ងៃកន្លងផុតទៅហើយ ។ ឥឡូវនេះ ពាណិជត្រូវមកយកមាសទៅសងថ្លៃទំនិញដែលគាត់បានទិញ ។ ពេលនោះ គាត់បានទៅកាន់ទីដែលគាត់កប់មាស ។ កាលបានដឹងថា មាសត្រូវគេលួចអស់ដូច្នេះ គាត់ក៏ពេញទៅដោយសេចក្ដីអស់សង្ឃឹម ។ គាត់សោយសោកថា "ឱ អញត្រូវធ្វើយ៉ាងណាឥឡូវនេះ ? តើអញត្រូវទៅតវ៉ារកមាសពីអ្នកណា ? បើកាលអញកប់គ្មានអ្នកណាឃើញសោះ ។ ដោយសេចក្ដីតប់ប្រមល់ខ្វល់ក្នុងចិត្ត ពាណិជបានគយគន់មើលជុំវិញខ្លួនគាត់ ហើយក្នុងពេលដ៏ខ្លីនោះ ក៏បានឃើញប្រហោងជញ្ជាំងផ្ទះដែលនៅក្បែរទីនោះ ។ គាត់បានផ្ដើមសង្ស័យថា ប្រហែលជាម្ចាស់ផ្ទះនេះឯងហើយ ជាចោរលួចមាសរបស់គាត់ ។ ដូច្នេះ គាត់ក៏បានចូលទៅរកម្ចាស់ផ្ទះ ហើយនិយាយថា ៖ ខ្ញុំបានឮគេនិយាយថា លោកជាអ្នកឆ្លាតវាងវៃម្នាក់ក្នុងទីនេះ ហើយមុខជាលោកអាចឲ្យនូវដំបូន្មានដ៏ល្អៗ ខ្លះចំពោះខ្ញុំមិនខាន ។ ខ្ញុំមកកាន់ទៅនេះ ដើម្បីមករកទិញទំនិញផ្សេងៗ ហើយបានយកជាប់មកជាមួយខ្លួនខ្ញុំនូវថង់មាសចំនួន ២ ថង់។ មួយថង់ មានដុំមាសចំនួន ៥០០ ដុំ ហើយមួយថង់ទៀតមាន ៨០០ ដុំ ។ ដោយហេតុខ្ញុំជា ជនបរទេសក្នុងទីនេះ ហើយឥតស្គាល់អ្នកណាមួយសោះ ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តថា នឹងលាក់ថង់ដែលមានមាស ៥០០ ដុំ នៅក្នុងរណ្ដៅដី ហើយថង់មួយទៀត ដែលមានមាសចំនួន ៨០០ ដុំនោះ ខ្ញុំតែងតែយកជាប់ទៅជាមួយខ្លួនខ្ញុំ បង្កើតជាបន្ទុកដ៏ធ្ងន់មួយ ពិបាកក្នុងការធ្វើដំណើរ ។ ដូច្នេះសូមលោកមេត្តាជួយឲ្យយោបល់ តើឲ្យធ្វើយ៉ាងណា? តើខ្ញុំត្រូវតែយកជាប់ជាមួយខ្លួនជាដរាបដូច្នេះទៅ ឬមួយត្រូវកប់ក្នុងរណ្ដៅជាមួយថង់មាសមួយនោះ? ឬមួយខ្ញុំត្រូវយកវាទៅកប់ក្នុងរណ្ដៅផ្សេងវិញ ?  តាមដែលអាចទៅបាន  លោកប្រហែលជាមានស្គាល់ជនសប្បុរសណាមួយដែលអាចឲ្យខ្ញុំទុកចិត្ត យកមាសទៅផ្ញើបានមិនខាន ។ បុរសម្ចាស់ផ្ទះគិតមួយសន្ទុះ ទើបឆ្លើយរបៀបចង់បោកថា ៖ ត្រូវធ្វើតាមដំបូន្មានខ្ញុំ កុំទុកចិត្តអ្នកណាមួយ ដល់ថ្នាក់យកមាសទៅផ្ញើឲ្យសោះ ពីព្រោះ តាមដែលអាចប្រព្រឹត្តទៅបាន អ្នកទទួលបញ្ញើនោះអាចនឹងបដិសេធថា "គេឥតបានទទួល" ដូច្នេះបានឥតទាស់ ម្យ៉ាងទៀត ខ្ញុំសូមជូនយោបល់អ្នកថា កុំបាច់ទៅរកកន្លែងថ្មីសម្រាប់កប់ឲ្យសោះ គឺត្រូវតែកប់ក្នុងរណ្ដៅតែមួយ ជាមួយនឹងថង់មាសពីមុននោះ ជាការស្រួល ។ ចោរដែលនិយាយដូច្នេះ ព្រោះវាយល់ហេតុផលថា "ពាណិជភ្លីភ្លើនេះ មិនទាន់ដឹងថា មាសខ្លួនដែលខ្លួនកប់ពីមុនវិនាសអស់ទៅហើយនៅឡើយផង ដូច្នេះឧបាយដ៏ឆើតបំផុត ដើម្បីនឹងយកនូវថង់មាសទី ២ ឲ្យបានទៀត គឺត្រូវយកថង់ទី ១ ទៅដាក់កន្លែងដដែលវិញពីព្រោះថា បើអញមិនធ្វើដូច្នេះ គាត់មុខជារអាលែងកប់ថង់ទី ២ ទៀតមិនខាន តាមរបៀបនេះ អញមុខជាបានមាស ២ ថង់យ៉ាងពិត" ។ នាយពាណិជ បានយល់ជាមុនថា ចោរមុខជាអនុវត្តរបៀបនេះមិនខាន ម្ល៉ោះហើយ គាត់ក៏និយាយទៅកាន់ម្ចាស់ផ្ទះនោះថា "ខ្ញុំសូមថ្លែងនូវសេចក្ដីអំណរគុណលោក ចំពោះដំបូន្មានរបស់លោកនេះ ហើយខ្ញុំនឹងធ្វើតាមសេចក្ដីបង្គាប់របស់លោកក្នុងរាត្រីនេះ" ។ មិនយូរប៉ុន្មាន ពីពេលដែលពាណិជលាម្ចាស់ផ្ទះចុះមក ចោរក៏យកថង់មាសទី ១ ដែលវាបានលួចទៅនោះ ទៅដាក់នៅកន្លែងដដែលវិញ ដោយប្រញាប់ប្រញាល់ជាទីបំផុត ។ ពាណិជ ដែលលាក់ខ្លួននៅក្បែរទីនោះ កាលឃើញចោរដាក់ថង់ទៅក្នុងរណ្ដៅរួចហើយ ក៏រត់យ៉ាងញាប់ជើង ទៅគាស់យកដោយសេចក្ដីសោមនស្ស រួចធ្វើដំណើរចេញបាត់ទៅ ។

ប្រែពីភាសាអង់គ្លេស

ដោយភិក្ខុ ម៉ែន - រៀម

 

សិក្សាពុទ្ធិកមហាវិទ្យាល័យ ព្រះសីហនុរាជ

ចប់